Primeiro ano

E foi que tiña que chegar, doce meses máis tarde aínda nos preguntamos por este ano que parece que se nos escurriu por entre os dedos, un tempo que transcorre só a través dos avances e cambios dun bebé.

Hoxe, antes de sairmos de casa, descubrimos á Clara subida e sentada no seu carriño de paseo, a primeira vez que o fai ela soa como dicindo que tiña gana de sair… botamos unha ollada atrás e o sentimento é de que todo ocorreu rápido de máis, unha manchea de sensacións que se misturan nun percorrido vital que vai medrando a base de apertas, sorrisos e aloumiños.

Clara xa ten desde o martes pasado un ano, e opedro vai camiño de facer sete anos que nos fan a nós máis vellos pero quizais máis sabios.

Parabéns, nenos!

Cartografía histórica do IGN

Din con el hai case un mes polo blog IDEE, un novo servizo do Instituto Geográfico Nacional (IGN) que permite buscar, visualizar e baixar arquivos a unha boa resolución por entre os fondos cartográficos do IGN (Séculos XVI-XIX).

Unha chea de mapas de todo tipo, desde xeodéscicos ata de comunicacións e mais de transporte, unha marabilla pola que paga a pena perderse, malia que nolo poñan difícil ao ter feito o sitio en flash, unha mágoa.

Pagamento de portagens

Cando implantaron as peaxes nalgunha das autoestradas portuguesas que antes chamaban SCUT houbo moito rebumbio a conto da dificultade para comprar o dispositivo electrónico de pago, ou mesmo facer o pago desde esta beira do Miño.

Logo duns meses, o balbordo desapareceu pero o problema seguiu aí á vista do número de veces que me teñen preguntado polo de pagar as peaxes das autoestradas portuguesas e a dificultade que tiven eu mesmo para atopar información de como facelo, así que se tes pensado circular cun carro con matrícula estranxeira, ou só ir ao aeroporto Sá Carneiro, este post poder serche de utilidade.

A lembrar é que estas autoestradas son só de pago electrónico, non hai cabinas para pago manual con humanos dentro pero si hai cámaras que controlan as matrículas en tránsito e mais controis da GNR.

Se paras moito por Portugal xa saberás que a opción cómoda é ser cliente do Banco Caixa Geral, ter unha conta con eles e, previo depósito dunha fianza de 200€, comprarlles o aparello, 25€ máis 4,5€ pola xestión. É o que hai.

E a opción difícil é a do traballo que dá atopar o link que leva á páxina dos CTT, Correios de Portugal, onde baixo o nome de Pagamento de Portagens para veículo de matrícula estrangeira, na que previo rexistro e identificación como usuario só tes que poñer o tipo de vehículo e a súa matrícula para escoller unha das opcións, sempre de prepago e con tarxeta de crédito; a primeira delas é a de pagar 10€ como mínimo, lembra que unha carrinha aka furgo paga máis, que son válidos só durante cinco días e que se irán descontando conforme pases peaxes; ou a outra opción, de pagar apenas os tramos que vaias utilizar. En ambas as dúas opcións cóbranche unhas tasas que andaron, no meu caso, nos 0,62€. Logo de pagar só queda imprimir o recibo como xustificante de pago en caso de calquera incidencia.

E se é que nin sequera sabes se precisas de facer un prepago, na páxina de Estradas de Portugal hai un mapa dos tramos e prezos das peaxes e tamén un simulador de prezos das peaxes.

Só me queda dicir, logo de toda aquela campaña mediática que apuntaba a que as relacións comerciais entre as dúas beiras do Miño ían sufrir un atraso, que entre a Coruña e o Porto e case que equidistante das dúas está Vigo. Ir á Coruña pola AP9 custa de peaxe 12,90€, ir ao Porto pola A28 custa 4,05€.

Sete

Moito leva cambiado o conto e, quizais por iso, decidín que malia que só fose por celebrar os sete anos que leva este blog na rede prestaría recuperar un dos vellos costumes por entre estas letras.

Si, destes dous non sabiamos cando empecei a vir por acó, el é un vello coñecido que xa desde antes de nacer foi protagonista, e ela é a súa irmá, a cativiña que nos últimos oito meses se fixo protagonista das nosas vidas.

E falando de anos, en dous meses, son catro anos atendendo no twitter e nun mes máis, outros catro anos atendendo ás cousas do tumblr. Porque a quen non lle gustaría ir ler o twitter do seu pai?

Nenos, Bicos! E a vós, obrigadísimo.

Recreacións históricas de Vigo

Leva un tempo agochado por entre o meu mail agardando por tempo para irlle botar unha ollada, un fio do foro de urbanity.es onde se recolle documentación gráfica dos cambios urbanísticos e arquitectónicos da cidade de Vigo durante a súa historia.

Recreación de Vigo en 1880 desde A Guía co Areal en primeiro plano. Uxio Noceda

Un fio espectacular con fotos e planos do seu pasado, moitas delas, dunha web que recrea de xeito gráfico o que puido ter Vigo e os seus arredores desde a súa prehistoria ata a actualiade: Historia de VIGO. VICUS/VIGO: unha Reconstrucción Visual e Histórica, por Uxio Noceda; unha mágoa que algúns dos links desa web non conduzan a ningures xa que parecía tamén ofrecer a recreacións doutras cidades.

Vigo ao fondo, en primeiro, Bouzas, 1881. Uxio Noceda

Con todo, o fio do foro apuntado enriba dá para perderse por entre máis imaxes completando un percorrido feito varias veces desde este aquí.

Desde planos ás primeiras fotos aéreas, pasando por planos do terreo gañado ao mar, videos de Vigo no ano 1929 e por moitas outras máis cousas descoñecidas.

Coma esta vista do estreito de Rande.

Cuestión de palabras

O poster é de Enric Jardí e de Berto Martínez, o ilustrador, e forma parte da nova exposición destes días en Valencia: “Vivan los toros

Utilizando a língua dos cartazes taurinos, describe o que vén a pasar nas prazas de touros, cuestión de palabras.

Atopado via o compartidos de Snob en El perro Mistetas

Atrás do telón

Estiven a piques de deixalo morrer pero logo das alegrías que me ten dado foi que me puxen a arranxar a desfeita que aquí había, pois malia que aos ollos de internet este blog seguiu operativo e que aos ollos dos lectores que aínda veñen por aquí puidese parecer que está a monte, levo case que unha semana á procura dun troiano que se introduciu pola porta de atrás e estaba a facer unha desfeita por dentro.

Logo de investir moito tempo en dar coa solución, esta ben podía ser a escusa perfecta para explicar a ausencia de actualizacións, pero non é o caso, o meu son dous cativos que disque aínda han de precisar de máis dese meu tempo que non me sobra.

E só quedaba escribilo nun post.

P.S. aproveitando que ando por atrás, ando a facer probaturas para cambiar o theme e apuntar aos que usedes wordpress e teñades problemas co feed rss, un plugin chamado Fix rss feeds.