Opaco

É o primeiro vídeo que poño aquí do Flickr, que no seu sistema non permite videos de máis de 90 segundos; titúlase The Day There Was No News e aproveita a metade dese tempo para amosar presentadores dos informativos da BBC caladiños coma petos a mirar para a cámara.

Mentres e por debaixo deles, os textos que pasan din que non hai nada que contar,

There is no news today · Nothing happened · There is no war · There are no terrorist attacks · There are no funny stories · Nobody died · United States has not invaded any countries · Nothing is happening

Non hai novas hoxe · Non pasou nada · Non hai guerra · Non hai ataques terroristas · Non hai historias divertidas · Ninguén morreu · Estados Unidos non invadiu país ningún · Non pasa nada

E quedo coa sensación de que tivo que pasar algo moi grave para que non ocorrese nadiña.

Hai mortos, armas, drogas, cartos, futebol, extorsións, testemuñas medoñentas… e non é unha serie de televisión. Non é Tony, nin é un Soprano, nin está en New Jersey. Chámase Bruno, disque non é do gangue da Ribeira, e ocorre no Porto, aí ao lado.

As radios ao sur do Minho falaban da Operação Noite Branca e ao chegar a casa din con esta fotografía roubada ao Público, fotografía que xa me puxo a recuperar os Soprano en tempos de seca de torrents.

Segundo a publicidade do receptor, o iPlus, que veñen de presentar os de Digital+, disque é o descodificador máis avanzado do mercado.

Leo as características; dous sintonizadores TDT e dous de satélite para ver en directo e, asemade, poder grabar os canais que queiramos con calidade dixital nun disco duro de 160GB, ata 80 horas de televisión en directo ou programar grabacións mentres vemos outro programa. Vén tamén preparado para recibir emisións en HD, alta definición, e ten conexións USB e ethernet.

Á vista destas características, ao acabar de ler, boto unha ollada cun sorriso no bico ao dreambox que está debaixo do meu televisor e penso en moitos receptores máis que ofrecen maiores prestacións polo mesmo prezo, así que o iPlus pode ser calquera cousa menos unha novidade no mercado. Tamén é certo que estes receptores, que fan o mesmo ou máis que o iPlus, precisan de usuarios experimentados para configurar todas e cada unha das súas posibilidades, desde o seu disco duro ata o seu firmware pasando por modificacións, plugins,… que se poden engadir ao seu núcleo Linux.

Aínda é máis, o iPlus como deco oficial da plataforma non é sequera unha novidade pois nos tempos de Vía Digital, xa se comercializaba un PVR, Personal Video Recorder, que máis de un terá por aí arrombado. O único que fixeron desde D+ foi engadirlle un par de sintonizadores TDT e mais outro para satélite, a capacidade de decodificar sinais en HD e unha guía de programación pola que hai que pagar unha cota mensual, sendo que na súa publicidade só fan repetir en imaxes unha nota de prensa que Sogecable distribuira hai uns meses, facendo apenas referencia ás súas capacidades como PVR e esquecendo que tamén pode recibir emisións TDT e canais que emitan en HD.

Así, sen paquetes de canais que emitan alta definición, non creo que pague a pena comprar un aparello a unha operadora que ata o de agora nunca vendeu os seus terminais, un terminal, o iPlus, que por moita conectividade que traia, ben con portos USB e de rede, vén capado.

De pouco nos serve que teña un porto usb ou que o poidamos conectar ao noso router se non os ten operativos e non é posible acceder ás grabacións feitas no seu disco duro a pesares de que, seica graba video con algún tipo de protección anticopia, para sequera editalas no noso ordenador e poder borrar a publicidade ou facer un streaming da emisión a outras máquinas da rede, tal coma se fose o receptor que está debaixo da miña tele, que nin recibe canais en HD nin ten porto HDMI nin falta que fai ata que aparezan eses canais.

Dubido que haxa alguén que chegue por aquí e non coñeza youtube, que hoxe é noticia por poñer a disposición dos seus usuarios versións adaptadas a distintos países e en diferentes linguas entre as que están o portugués e o español, pero non serán tantos os que coñezan Stage6, un proxecto ben parecido no que en lugar de reproducir videos flash, a codificación do video é cousa de DivX, un formato popularizado polas posibilidades que daba de codificar máis dunha hora de video nos 700MB que caben nun CD.

Se ben na rede os codecs de video máis utilizados son o WMV ou o Quicktime, co aumento das velocidades de acceso a internet, o seguinte paso na evolución era a mellora das calidade de todos eses videos que se poden ver a través do navegador.

E aí é onde entra Stage6, un sitio creado o ano pasado pola xente de divx, e que permite compartir videos subidos polos seus usuarios, coa diferencia con outros servizos de que a calidade de video é moito maior, que se poden utilizar resolucións de ata 1080p, que non hai límite nos arquivos a subir nin na súa duración e que existe a opción de baixar os videos desde a mesma páxina sen necesidade de instalar o plugin no navegador, plugin que é ben pequeno, permite ver os videos a pantalla completa e non precisa de reiniciar o navegador.

A posibilidade de baixar a película mentres se ve para posterior reproducción na tele do salón a través de calquera aparello que reproduza arquivos divx, como son moitos dos reproductores de DVD, ou a posibilidade de incrustar os videos noutros sitios web ou blogs que está a facer xurdir outros sitios web con contidos aloxados en Stage6, como Joox, que non Joost, YendIT, SinLaMula, Filmzzz, ou parte da oferta de TVlinks, levou a que sexan moitos os utilizadores deste servizo, aínda en fase beta.

E aínda que, polo de agora, Stage6 non chega á cantidade de contidos nin ao número de usuarios que poida ter Youtube, a calidade de video é algo fóra de toda dúbida, do mesmo xeito que é obvio que logo ha de ter problemas cos dereitos dos contidos do seu sitio, pero mentres tanto é unha proba do que pode ser a distribución das películas nun futuro non moi lonxano para converterse nunha solución que lle vale a moitos usuarios, facendo a visualización, descarga e copia de videos obtidos a través do navegador algo ben fácil. Con todo, tentarán matalo.

Falando onte dos Dreambox… leo hoxe que hai quen pretende utilizar as leis para retirar do mercado estes aparellos, algo que vén a confirmar as prestacións e as súas posibilidades. Con todo, non fai nada que non poida facer calquera PC configurado ao efecto, e do mesmo xeito e polos mesmos motivos que a xente comparte audio e video a través de internet, hai quen comparte tarxetas.

E non, non mo creo. Polo de agora para delinquir hai que ter algo máis que equipo.

Xa lera que o Dreambox non había de levarse ben co MacOs, pero iso tiña que velo cos meus propios ollos.

O choio vai así, o Dreambox é un aparello que por fóra parece un decodificador dixital de TV satélite cos seus euroconectores e control remoto, pero por dentro é unha máquina linux montada ao redor dun procesador PowerPC, coa súa memoria RAM, porto USB, conexión a rede, servidor ftp e http, e a posibilidade de engadir un disco duro para grabar os programas de televisión.

Xunto cos seus viciños do salón, a xbox e mais o receptor tdt, están os tres conectados ao router para ter saída a internet e verme a min, na nosa rede, na parte wifi.

A idea era ter en MacOs algo tan sinxelo como o que hai para Windows, o Dreambox Control Center, unha aplicación que une todas as ferramentas que poden ser de utilidade para controlar o aparello: instalación de novas imaxes (o seu sistema operativo), subir e baixar plugins, skins, emus, listas de canais, películas, montar discos da rede, clientes ftp e telnet,… e mais o DreamboxEdit, do mellor que existe cando se fala de poñer orde entre máis de 2000 canais. Postos á procura din con Faqintosh, a referencia para dreambox & mac.

Comecei co DreamXman, co que só fun quen de conectar co dreambox pero sen poder facer nada máis que agardar a que a aplicación abortase soa.

Co DreamStreamX as cousas pintaban mellor, parecendo unha aplicación máis seria, pero o primeiro que me dixo foi connection refused. Ben, os rapaces dos foros de infosat xa sabían do tema e a solución pasaba por crear un arquivo en branco, chamalo de_preferences e poñelo en …/teudirectorio/librería/preferences/dsx_data , que é o lugar onde gardará as preferencias da túa conexión e mais as listas de canais.

Prometendo case as mesmas características que os que veño utilizando sobre windows a realidade é que está pouco depurado e que, á hora de xestionar as grabacións ou tentar poñer orde nos canais, peta de vez. Iso si, combinado co vlc dá para unha capturas ben chulas facendo streaming, pero iso tamén se pode facer conectando ao seu servidor web e instalando o plugin vlc para o teu navegador.

Que para que serve isto? Pois para ver a tele no teu portatil alá onde chegue a cobertura da túa rede wifi… ou mesmo en calquera outro ordenador, se é que tes contratado largo de banda abondo para subir mpeg2.

Así, despois de levar un susto, para prescindir da parte pc, só preciso consumir, e para ver a tele, tempo.

Quizais sexa unha oportunidade única, pero preguntado pola miña opinión, dou voltas sen dar coa resposta, o mesmo que fago agora cando en lugar de cavilar e valorar as miñas posibilidades, quedo atorado na inseguridade e sigo a marearme á procura unha saída.

Mentres non se achega máis información, atopo un alivio coas imaxes de Comedy Central, o equivalente alemán dos canais Sic Radical ou o Paramount Comedy, e a súa nova campaña publicitaria, Keine Minute ohne Comedy, ou o que vén sendo, nin un minuto sen comedia,

E visto o visto, vou facer zapping, é mellor para a miña saúde.