Opaco

Unha das experiencias máis satisfactorias á hora de comprar un libro quizais sexa a de pasear por entre centos de estanterías ateigadas de libros con ese seu arrecendo particular na procura do obxeto do desexo. Pero, de calquera xeito, pode que non teñamos tempo, ou que o libro que buscamos non estea nas librerías máis próximas, ou que prefiramos compralo desde a comodidade do navegador e acudamos a calquera das librerías online.

Nese tránsito entre a experiencia de compra nunha librería real rodeado de libros á compra a través da web vendo apenas listados enormes de títulos de libros cunha pequena imaxe da súa capa pérdense unha chea de sensacións, que son as que se tentan recuperar en Zoomii, unha librería online visual na que, ao xeito de google maps, cunha interfaz de visualización sorprendentemente cómoda, podemos navegar polas súas estanterías facendo zoom e movéndonos por elas coma se dunha librería real se tratase, coa diferencia de que en lugar de ver os lombos dos libros o que vemos é a súa capa, que amosa segundo o seu tamaño real a escala en comparación aos libros do redor, e estamos a un só clic de acceder á súa imaxe a alta resolución así como ao sumario e ás reviews do libro.

Disque se pode navegar por entre 21.000 libros do catálogo de Amazon malia tamén poder facer búsquedas entre 173.000 títulos, pero o máis destacable desta iniciativa, que vén de nacer hai uns días, é que é o traballo dun só home, Chris Thiessen, que se aderiu a Amazon no seu programa de afiliados para vender libros levando unha comisión e, tirando do seu catálogo, botar man dos servizos web da mesma Amazon, o Elastic Compute Cloud (EC2) e o Simple Storage Service (S3) que, por exemplo, tamén utiliza Chuza para aliviar de traballo ao seu servidor. E é que de non ser por estes servizos de Amazon, como el mesmo apunta no blog dos Amazon Web Services, o proxecto sería demasiado caro e desalentador para levalo adiante; así que con esa base e un pouco de Java en servidores Linux e Javascript no navegador, o resultado non podería ser máis espectacular.

Apenas comentar que, por fin, me decidín a actualizar o deseño do blo e mais a actualizar á última versión do wordpress. Atrás queda un deseño que nos acompañou durante case dous anos, pero non era, sen tempo, hora de lavarlle a cara.

O certo é que contaba con que me dese máis problemas dos que me está a dar. Houbo moitos cambios des que non actualizaba o cms e malia que por fóra parece que todo vai ben, por dentro ten algún mal que tardarei en reparar.

Para gabanzas ou críticas ao novo deseño diríxanse ao seu autor, Magnus Jepson, ou se lles presta, deixen comentario acó, que para os nostálxicos dos antigos deseños sempre nos quedará archive.org

Despois duns días de desconexión, xa sen area nin salitre do Atlántico, sento con calma diante do monitor e levo á práctica o lido na palma da man.

Son xa máis de quince meses os que hai que me independicei do servizo de blogger e veño utilizando dreamhost. Non vou repetir e facer publicidade do que ofrece, pero a miña experiencia levaríame a repetir a elección malia a saber que tamén teñen os seus problemiñas.

Entre os seus servizos, chama a atención o espazo en disco e mais o ancho de banda a disposición, que se agora, para os novos clientes é de 164GB e de 1640GB mensuais respectivamente, vai incrementándose semana a semana, cousa que no meu caso fixo que agora mesmo teña ao meu dispor 231GB en disco e un ancho de banda de 2760GB mensuais, que é moito máis do que poida precisar.

Con todos eses gigabytes de disco desaproveitados e seguindo as recomendacións que aconsellan gardar sempre unha copia de seguridade lonxe da casa ou do centro de taballo para estar a salvo de roubos, inundacións ou lumes, confirmo o lido en geek to life de lifehacker e mais nun par de posts do Michael Lee no Addison Road.

No primeiro dos posts se explica como utilizar un servidor que ofreza SSH, un xeito máis de acceder aos arquivos doutra máquina a través da rede coa salvedade de que a información viaxa encriptada, para integralo como se fose un disco máis da nosa rede. Só hai que instalar no mac o MacFUSE, un software liberado pola xente de google, xunto co SSHFS, que se poden baixar desde acó e só quedará conectarse ao noso servidor e comezar a arrastrar e soltar arquivos coa diferencia de que ese disco estará onde o noso hosting. Apenas quedaría seguir as instruccións da wiki para non ter necesidade de introducir nome de usuario e contrasinal cada vez que queiramos acceder ao noso disco remoto.

Na outra das solucións, a do Michael, proponse a utilización de dreamhost como almacén de copias de seguridade como solución económica. Hai que lembrar que dreamhost ofrece todo eses espazo a cambio de apenas uns 20€ o primeiro ano se se usa un código de promoción (o meu promocode é PROMOPACO95 que permite aforrar 95$, aínda que se pode atopar algún outro pola rede que permite aforrar 1€ máis).

Nun primeiro post amosa paso a paso desde como crear un novo usuario con acceso SSH e logo, utilizar rsync desde o terminal backup to dreamhost e así, cun

rsync -avz ~/Documents/ USER@SERVER.dreamhost.com:~/laptop.bak/Documents/

chegaría para facer unha copia de seguridade de todo o que está no noso cartafol de documentos a un cartafol chamado documents dentro doutro chamado laptop.bak no noso servidor de dreamhost, para o que cambiariamos só o nome de usuario e mais o do noso servidor.

E na segunda parte amosa como crear un applescript para facer esa copia de seguridade de xeito automático e botar man do iCal para programala no tempo para, por exemplo facela pola noite, dado que na primeira copia serían moitos os datos a subir e, con anchos de banda de subida escasos como os que temos por aquí levarían o seu tempo, nas seguintes, só sincronizar os arquivos que cambien. De entre os comentarios hai algún que dá unha mellor solución para programar a sincronización, pero iso vouno deixar entre as tarefas pendentes.

E se alguén quere facer a proba desde o windows, que bote unha ollada acó.

Á vista de como cambiou a rede e os aparellos desde os que nos conectamos a ela nos últimos dez anos, non vou moi desencamiñado se penso que nos próximos dez anos ha cambiar moito máis. Así, a xeración que anda aínda coa chupeta na boca estará interconectada como ninguén o estivo antes; saltarán por riba das conexións de fíos para ser usuarios da internet nas rúas.

Pero desde a experiencia de conectar á rede desde a rúa a cotío cunha pda, hoxe en día é caro, moi caro, se non se dispón dun aparello con wifi e dunha rede aberta próxima, algo ben difícil desde o momento que son moitos os lugares que nen sequera teñen acceso á banda ancha.

E os deseños das páxinas, a maioría dos deseños fan aínda menos accesible esta internet desde a rúa. Desde unha pantalla de 320×320 no treo, ou de 420×320 no t5, ou de xente que ten 240×240, ou 128×128 nun telemóvel hai páxinas que se fan ilexibles, ben por teren imaxes enormes e parágrafos anchos que non caben nas nosas pantallas, con deseños en flash que non se ven por ningures, ou ben por unha publicidade intrusiva que non nos deixa ver o contido que nos interesa, e, dese xeito, incidindo aínda máis no aspecto económico, ao ter que descargar (e pagar) datos totalmente irrelevantes desde o noso punto de vista.

Con todo, sempre hai servizos que facilitan a navegación. Son usuario desde hai tempo de Skweezer, un servizo que permite navegar a través dun proxy, como tamén o ten o google, encollendo as páxinas e eliminándolle o contido pesado, e así foi unha sorpresa que o Bloglines mobile (para voltar ao Bloglines orixinal, aquí), que tamén me resulta moi cómodo para ler os feeds desde a estrada, incorporara o skweezer para as ligazóns fóra do lector de feeds. Problema a corrixir, as ligazóns que se envían por correo desde o bloglines mobile incorporan o alixeirador do skweezer, e fanse incómodos desde o ordenador.

Nesta onda, son moitos os que ofrecen servizo móbil e os que, aos poucos, vanse sumando máis a facilitar a accesibilidade ao lector móbil.

Destes últimos, o que veño de engadir aos marcadores no pda é o chuzamóbil, que fai compañía a El País, El Mundo, Google, Yahoo, Skweezer ou a Wapedia, a wikipedia móbil, para sabermos de que anda a falar o mundo desde calquera lugar.

E para dar exemplo, e tal que é ben fácil engadir accesibilidade móbil a calquera páxina montada sobre o Wordpress, veño de engadir unha nova extensión, a Wordpress PDA que, só con detectar o navegador que utiliza a PDA ou o telemóvel, carga unha plantilla, e que se pode editar, máis alixeirada. O resultado é moi bo visto desde a rúa, xa que non dá traballiño ningún e é fácil de personalizar, como tamén fai a quizais menos vistosa extensión wp mobile.

Outros aínda non o fixeron. A que agardan? Facilitádenos a lectura.

P.S. Os de google toman nota e bótannos un cabo aos utilizadores de palm; veñen de presentar o google maps para Treo (e palms con wifi)

Cando me falaron dos da Rúa das Orfas era tarde, xa escollera o meu novo aloxamento un par de días antes. E porqué escollín Dreamhost, na outra beira do Atlántico? Despois de moito procurar, con todo o que ofrecía, era a máis barata e se atopaban moi boas referencias na rede, aínda que con algún que outro problema se tiveres moitas visitas.

E se a semana pasada, cando me din de alta, ofrecían 4800MB de espazo cun límite de transferencia mensual de 120GB, cousa que me parecía sobrada de máis para as miñas aspiracións, xusto cando se activou a miña conta, pasaron a multiplicar por catro o seu espazo dispoñible e por oito a súa tasa de transferencia para quedar así,

e aínda que esta capacidade se vai incrementado todas as semanas (nunha semana xa teño 20160MB de espazo e 1008GB de transferencia) o que máis me inclinou a decidirme por eles é a manchea de prestacións que ofrece.

Para os que coñecen este barallete, dicir que ofrecen bases de datos ilimitadas, aloxar todos cantos dominios e subdominios precises (até pensei en mandar isto a blo.opaco.org), instalacións cun só click de aplicacións como wordpress, phpBB, mediawiki, mambo, soporta php 4 ou 5, RubyOnRails,… e máis que se pode ver aquí canda os seus diferentes plans de prezos.

E todo isto a un prezo, que ao principio asusta un chisco, de case 99€ ao cambio, que inclúe o rexistro dun dominio e que pode minguar procurando na rede por códigos promocionais que podemos crear os usuarios do servizo. Ofrécenme un desconto de até 97$ que podo repartir como me apeteza, así que se hai alguén interesado en probar o servizo, se introducir o meu código promocional, terá un desconto de 95$ en calquera plan contratado a un ou dous anos (eu levo 2$, así que non digades que é por cartos, senón por ver se funciona) para sair o total a pagar en 20€. Non está mal, as comparacións son odiosas. E se houber algún problema no serfvizo, xa o irei contando. Polo de agora, o que conseguiron facer é unha gran campaña de publicidade á que aporto o meu gran de area.

Ah, o código para o desconto parece o de unha inmobiliaria, promopaco95.