Monthly Archives: Xuño 2009

No cemiterio

Intenso de máis para esquecelo, este mes e medio no que a miña nai non deu acordado leva o camiño de quedar gravado a ferro na memoria. Ata aquela chamada do meu pai anunciando que mamá non espertaba nunca nos tocara a morte tan cerca e, malia unha mínima esperanza que disque non había que

5 semanas, 5 días …e 5 anos

Mentres opedriño inflaba as fazulas para apagar o lume do número 5 que coroaba a súa tarta e lle cantabamos desexándolle un feliz aniversario, un nó na gorxa apretaba tanto que os sorrisos se confundían coas bágoas e facía difícil seguir a cantar. A emoción tinguía os ollos, era un momento feliz, opedro facía cinco

Un mes de amor e dor

Foi hai un mes, ela estaba noutro hospital e ingresara por mor da extracción dunha pedra do colédoco. O meu pai estaba a amosarme a pedra que lle deran nun bote e ela, que estaba a durmir por mor das dores que tivera logo da ciruxía, acordou, incorporouse un pouco e díxome, E ti que

A compañeira de toda unha vida

Hoxe, co seu permiso, e o meu mal galego, vou ocupalo seu posto…A 27 kms alguén seica tirou a toalla, e xa non quer respirar máis…ÉL está o seu carón, os cinco o están…ó maior vaiselle a compañeira de toda unha vida, a quen, despois de tantos anos xuntos, sempre lle daba un bico ó