Era a primeira vez que paraba na Disneylandia compostelana. Desvieime do meu camiño para pasar por Praterías e cheirar de cerca aqueles milleiros de persoas dos que falaban na radio, e se tivese que dar o número de asistentes á convocatoria que fixo Chuza diría que fomos 1.394, e só uns poucos poderían negar esa cantidade ou ningunha outra.
A crónica deste ano vai en dúas partes no sitio de costume, nas páxinas de sociedade do Correo Gallego, na Apocalipse do porco, acompañada de reportaxe gráfica. Eu, que non me quedei á segunda parte da Chuzarrascada, só podo dicir que rin como había tempo que non ría …e que aínda deu para recibir un premio, organizado por c’mmons baby! e no que colaboraba co seu último cd, o Carlos Valcárcel. Non podía imaxinar que o das Chuzarrascadas fose tan grande.
E é que xa o dixo Belén Regueira, pode estar ben para un día de exaltación, pero vivir así todo o ano xa é máis grave.
Certo, eu non me volvo perder unha! qué risas… :)
Lista a fase 1. Agora hai que ter pacencia. :)
Por certo, que quería mandarlle un correo, pero non sei onde… :)