Cola Cao
De cativos xogabamos a coller as curvas ao límite, dábamos en xogar cos pesos e as inercias para amosarlle o cu ás beirarrúas e enfrontar as rectas totalmente cruzado para rabuñar unhas centésimas de segundo en cada pasada.
Co tempo, cambiabamos gomas, piñóns, coroas,… e demos en facer coma os profesionais, para imitar a neve, fariña triga, e para a lama, nada mellor que o colacao… aquilo si que era lama.
Agora tamén ando ao límite, pero non nas curvas, e namentras lle boto unha ollada ás pistas por ver o enferruxadas que están, penso se darán para cando medre o noso cativiño e aprenda un pouco de física.
Abril 5th, 2006 at 1:05 pm
Ah, ti es deses que conservan os seus xoguetes. Teño un compañeiro de traballo que é un verdadeiro fanático desas mesmas pistas. Se precisases apoio técnico podo poñerte en contacto. Para que te fagas idea, el garda até algún madelman na súa caixa orixinal!
Abril 5th, 2006 at 6:28 pm
jejeje o cola cao facendo lama (bulleiro en outense),que bó.
bicos
Abril 6th, 2006 at 11:21 pm
leco, eu non chego a tanto… pero estes non son “xoguetes” ;-)
Abril 6th, 2006 at 11:59 pm
Hahahahaha! fóra a ialma!