opaco

Non lle dá tempo a moita cousa na hora e vinte minutos que pasou alí onte e mais hoxe. Súpolle a pouco, seica quería máis, pero está na fase de adaptación á gardería, que é como lle chaman a isto de que estea alí só unha hora ao día durante a primeira semana.

O seu primeiro día era tamén o primeiro para outros dous nenos que entraron a chorar e saíron aos cinco minutos aínda chorando. Disque os primeiros días, se choran, volven cos seus pais ou quen for a levalos, que mentres tanto agardan fóra. Hoxe, un deles volveu repetir e, aos cinco minutos fóra. Eu a isto chamáballe tolerancia cero.
Do que alí dentro pasou, nada contou. A única resposta foi á pregunta de qué lle dixera aos nenos no cole. El di, olá, olá!

Polo de agora estivo alí máis tempo do previsto. Gústalle explorar novos territorios. Apilar, que é como se chama a súa educadora, di que é un fervello (ben, dixo que é moi inquieto).

E neste proceso de integración chegará a pasar na gardería o día enteiro, desde as nove até as catro e media, xantando e durmindo a siesta alí. Isto último vai ser difícil mentres non pase un tempo e se convenza de que ten que facer coma os outros nenos. Para o xantar non haberá problema, come de todo e, cando digo todo, é todo, o que significa que nunca botou ningún alimento fóra da boca porque non lle gustase, co que sería unha sorpresa se nos dixesen que non come.

Outros teremos que facermos a idea para pasar a hora do xantar sen ter coidado de que fai o fervello, no desacougo da tranquilidade. Estamos noutra xeira, e haberei contar como nos vai.