Multanova
Leo que roubaron un radar dos que a DGT anda a poñer nas estradas da súa competencia e entérome de que, cada un, custa, unha vez instalado, uns 77.000 euros.
Os responsables do Tránsito din que a instalación destes radares reduce a siniestralidade nos lugares onde se colocan, así que van poñer ata 500 deles que se sumarán aos trescentos radares móviles que hai na actualidade. As contas son claras, apenas hai que multiplicar por setentaesetemil…
Mentres tanto, un estudio de EuroRAP codificou con cores as estradas europeas por número de accidentes mortais e resultou que, na nosa terra, a rede principal de estradas é, na súa maioría, de risco alto ou medio-alto. E, a pesares de que o estudio se fixo con datos de hai uns anos, está de plena actualidade, só hai que botar man de hemeroteca ou do google para ver os puntos negros na rede viaria.
Con todo, o número de accidentes mortais segue a reducirse. Nos anos oitenta circulaban en España uns dez millóns menos de coches e a xente que morría na estrada era máis do dobre da deixa agora a súa vida nela. Qué foi o que ocorreu para que o número de víctimas se reducise sendo que hai moitos máis carros a rodar? As campañas da DGT? Pois non, as infraestructuras foron mellorando do mesmo xeito que o fixo a seguridade activa e pasiva dos nosos carros, sendo que agora poden circular a velocidades moito maiores que hai uns anos. Pero é moito máis fácil sementar as autoestradas de radares que eliminar puntos negros, mellorar a sinalización vial, ensinar a conducir (e non a aprobar un exame práctico) en condicións adversas e saber enfrentarse a situacións de risco co fin de que o conductor controle o que leva entre as mans.
Ao fin dá igual quen goberne. Os políticos responsables, sexa cal sexa a súa cor, só utilizan variacións da frase a velocidade pode matar sen tomar decisións baseadas no que ocorre nas estradas, para sabermos cando a velocidade é unha causa e cando é unha condición, para saber a relación entre accidentes e alcohol, sinalización e iluminación vial, estradas sen conservación ou sen limpar,… E si, todos os conductores cometemos erros, e o que teño claro é que só nós podemos mellorar a seguridade na estrada, eles non van facer nada ao respecto.
Así, cando as autoridades de tráfico falan do exceso de velocidade como causa de accidente, eu non sei ben de que están a falar, pero creo que eles tampouco; só sei que dos, máis ou menos, catrocentos quilómetros que veño facendo dende hai anos á semana, os máis deles son por estradas de alto risco e TomTom avísame de onde están os recaudadores. Disque Groucho Marx dixo que o matrimonio era a causa principal de divorcios. Será iso, de aquí a pouco dirán Quieto todo el mundo!
Xaneiro 25th, 2006 at 8:50 pm
¡Aplausos para este post!
A ver si nos vamos poñendo de acordo os que pensamos así, e vai xurdindo un clamor contra tanta estupidez política.
¡Cómo me gusta a cara que poñen os defensores dos límites de velocidade, e dos radares, e de toda a parafernalia, cando lles pregunto por qué o límite de velocidade nas autoestradas alemanas é de 250km/h! Nin idea, tanto políticos como os que lles fan caso.
Xaneiro 26th, 2006 at 1:50 pm
Tamén hai moito cafre solto que non sabe que un volante é para controlar, non para deixarse controlar.
Xaneiro 26th, 2006 at 4:45 pm
eu non che sei, a verdade e que por un frenazo, anduven de cara mapache unhos días, e era en vigo-taxi.
a sorte a veces, pero a velocidad e al forza de impacto, máis a fraxililidades do corpo contan.
Outra cousa e saber qué e un coche, e contar cos demais. Era gracioso nunha ciudade yanki: nos cruces, paraban todos primeiro, e dispois pasaban os da preferencia. -As ruas anchas, claro.-..Todos despaciño, pa correr al as autopistas.
eu coñozoo cada vaqueiro deo volante, ademáis, dentro da cápsula fálica, andan verdadeiros billy el niño ( as mulleres estaselle a contagiar algo, pero non e machismo-feminismo, será a bioloxía…vexo o veciño do 3º coma un toliño, con 2 anos, no coche do pai:brrr, brrrr)
bicos
Xaneiro 26th, 2006 at 8:01 pm
O problema de iso non é a velocidade, senon os conductores. ¿Disminúen os asasinatos nos EEUU por existi-la pena de morte? ¿Entón, por qué haberían de disminuir as conduccións temerarias por impoñer un regulamento máis restrictivo?
Se un fabricante saca un modelo capaz de alcanzar os 220km/h, é porque se pode circular con él ata esa velocidade sin risco. O problema está en que ensinar cándo se pode circular a 220km/h é menos fácil que prohibilo directamente. (Ademáis da tallada que sacan os políticos para os seus despilfarros e do risco que supon para un poder darlle unha nova liberdade ós cidadáns.)
Xaneiro 27th, 2006 at 10:27 pm
Con todos os respetos, o ton do post e dos comentarios é o típico do populismo de dereitas. Culpar as autoridades de todos os males e denunciar un suposto e voraz afán recaudatorio co único obxectivo do enriquecimento ilícito ao que asiste indefenso o honrado e sufrido cidadán, é un recurso fácil pero que creo que non se axusta á realidade . Énchesenos a boca esixindo responsabilidades pero e nós, ¿cumprimos como cidadáns? Sinceramente, penso que ao volante, a maioría non. Gran parte dos accidentes seguen tendo como causa fundamental o exceso de velocidade. A excusa de que cada vez se fabrican coches máis potentes é ridícula porque por esa regra de tres, un non se podería resistir a circular a 300 kilómetros por hora pola rúa principal de calquera vila. Se supón que temos que adecuar a velocidade ás circunstancias da conducción.
Se hai algo que eu denunciaría é a actitude absolutamente servil dos poderes perante a industria automobilística, a entronización do coche como paradigma do éxito e do individualismo á que todos sucumbimos, o desmantelamento progresivo dos transportes públicos, etc,…Se prestades atención darédesvos conta que practicamente todos os coches que circulan polas nosas rúas van ocupados por unha soa persoa. Imaxinade iso a escala planetaria. Sería completamente insostible.
Claro que o estado das nosas infraestructuras viarias é moi precario. Pero a verdadeira solución do problema esixiría un cambio de actitudes e de valores que non sei se estamos dispostos a adoptar.
E xa por último, ¿hai realmente alguén que pensa en serio que conducir a 220 km/h constitúe un exercicio de liberdade ? Sería un pouco preocupante, a verdade.
Un saúdo.
Xaneiro 28th, 2006 at 6:02 am
Por alusións, respondo eu.
Primeiro. Totalmente de acordo nesa observación súa respecto á entronización do automóvil. Esquezamos os egos e esixamos un transporte público serio, que non nos vendan historias de grandes infraestructuras (autovías e AVEs) e que poñan a funcionar una rede ferroviaria de cercanías coa que os cidadáns poidamos movernos dos extrarradios ós núcleos urbáns e de producción con seguridade, comodidade, eficiciencia e aun precio razonable. Que se impoñan servicios de autobuses urbanos e interurbanos coas mismas premisas… e unha chea máis de ideas que, por xa existiren, sobra repetilas aquí, pero que chocan frontalmente coa sociedade de consumo, que somos todos nos.
Segundo. O problema non está en que un coche poida circular a 300km/h por unha vila, que os hai, o problema e que haxa xente que non saiba que non o debe facer e que, políticos e parte da sociedade crean que o remedio de iso está nas multas, porque si así fose, xa habería tempo que non se producirían accidentes. Eu entendo que o post, e os sucesivos comentarios van nesa dirección.
Terceiro. Dende que, a finais do século dezanove, se inventou o automóvil, unha cantidade incalculable de enxeñeiros e investigadores adicaron as súas vidas profesionais á mellora dese invento. Século e cuarto despois, o nivel tecnolóxico acadado, sobre todo nos turismos, é tal que cando as circunstancias da vía o permiten, se pode circular tranquilamente por riba dos 120 e dos 200km/h sin que a velocidade supoña un risco engadido. Dito de outro xeito, aquí non se fala de liberdade contra unha opresión, aquí fálase de que as normas, e a (in)formación que recibimos os conductores, non se axeitan á realidade dos tempos que corren. Aquí estase a dicir que circular a 220km/h é o nivel tecnolóxico no que vivimos (igual que as video-chamadas ou a Internet) pero que unha parte da sociedade, empezando po-la clase política, non se quere dar por enterada, e estes últimos algunha interese terán.
Xaneiro 28th, 2006 at 9:36 am
Recomendo a lectura deste artigo do xornalista británico George Monbiot: http://www.monbiot.com/archives/2005/12/20/the-anti-social-bastards-in-our-midst/ (sintoo pero non sei facer o hipervínculo desde a caixa de comentarios).
E traduzo algúns párrafos:
“A semana pasada o Departamento de Transporte publicou o resultado dun estudio que ela mesma tiña encargado sobre a eficacia das cámaras de control de velocidade. Atopouse que o número de conductores que conducían con exceso de velocidade nas estradas onde se instalaran cámaras, reducírase nun 70% e o número dos que soprebasapan os límites de velocidade en máis de 25 Km/h descendeu nun 91%. Como resultado un 42% menos de persoas resultaron mortas ou gravemente feridas en relación aos números neses mesmos tramos de estrada antes de que se colocaran as cámaras. O NÚMERO DE MORTOS REDUCIUSE EN MÁIS DE 100. A xente que queima as cámaras ten as mans manchadas de sangue.”
“Este non é un artigo sobre velocidades, cámaras, artigos e nin siquera coches. É sobre o incremento do número de bastardos anti-sociais que cren que deberían se autorizados a facer o que queiran, cando queiran sen ter en conta as consecuencias…”
“Se o sector do transporte privado non estivese masivamente subvencionado, aqueles que desprezan aos burócratas non poderían permitirse ir dar unha volta co coche. As cámaras de velocidade, de acordo co estudio do goberno, afórranlle ao país cada ano 258 millóns de libras en facturas médicas…”
Penso que sobra calquera comentario.
Saúdos.
Xaneiro 28th, 2006 at 2:07 pm
O artigo referido non é precisamente un texto técnico nin científico, non ten máis argumento que unha alusión a unha estadística feita polos promotores do control de velocidades por radar, o cal lle resta validez (ó artigo, non á estadística) por falta de rigoroso. De feito, boa parte do texto son alusións personais a súbditos británicos que descoñezo por completo, a eles e á forma en que inflúen ó que pasa aquí en Galicia.
Conste que estou de acordo en moitas cousas do que dí, como a mitificación do automovil ou da excesiva inversión en infraestructuras e nula no transporte público, aínda aceptando que se refire ó Reino Unido e non a Galicia nin España; nisto fago a salvedade de que non hai ningún apuntamento en materia medioambiental, o que volve a ir en detrimento do rigor científico que se lle poida atribuir ó referido artigo.
En resume, trátase de un texto político (ou máis ben politiqueiro, por se meter en alusións personais), que pouco ou nada dice sobre automóviles, seguridade vial ou as causas dos accidentes. Naturalmente, tampouco fala da ciencia que hai detrás do comportamento dun vehículo na estrada, nin da formación e información que un conductor debe recibir para facer un uso proveitoso e seguro de esa tecnoloxía.
Por último, tampouco me queda nada clara a resposta á pregunta que citaba no meu primeiro comentario. ¿POR QUE OS CONDUCTORES DUN PAÍS TAN AVANZADO COMO ALEMANIA, PODEN CIRCULAR POLAS SÚAS AUTOBAHNEN ATA 250KM/H SIN POR ISO SER UNS BASTARDOS ANTISOCIAIS?
Agradecédolle que estea a debati conmigo esta cuestión (aínda que esta non sexa a casa de ningún de no-los dous), pero con todo o meu respeto, permítame suxerirlle que non todo o mundo ten coñecemento de causa para opinar segundo qué materias sexan, e coido que o Sr. Monbiot, si o tivera, disimúlao bastante ben con un amarelismo típicamente británico, tanto neste artigo coma noutros da súa web que me tomei a liberdade de ler.
Xaneiro 28th, 2006 at 5:29 pm
Ten un reto en gradicela. Pase por alí. :)
Xaneiro 28th, 2006 at 7:44 pm
Txxx. Que xa o invitara eu primeiro, pero vía mail , que me daba menos corte.
¿Podémolo compartir sin problema? Supoño que sí. ¿ou?
Xaneiro 29th, 2006 at 3:31 am
Agradecido a todos na ausencia. Eu apenas quería dicir que todos eses cartos que se gastan en radares deberiamos destinalos exclusivamente a educación, en conductores que saiban, na práctica, a controlar o coche se se vai de cu, que saiban dos beneficios de poñerlle neumáticos de inverno, de comprobar a presión,… e de ter a capacidade de valorar a que velocidade é á que poden conducir, da que sigo a pensar que é unha condición para os accidentes e non unha causa. O problema é que a ninguén lle interesa que a licencia para conducir sexa máis difícil de conseguir.
E se conseguría eliminar da estrada a ese grande número de bastardos anti-sociais que converteron o automóvil nunha icona do éxito social.
E para correr, para correr están os circuitos.
Xaneiro 29th, 2006 at 12:11 pm
Polo que eu sei (podo estar errado porque nunca estiven alí e falo por referencias) non é de todo verdade que en Alemaña un poida ir polas autoestradas todo o tempo a 250 km/h. En moitos tramos, a velocidade está limitada e normalmente só é nas zonas moi rectas onde non existe ningún tipo de restricción. En calquera caso, a velocidade máxima recomendada polas autoridades alemanas é de 130 km/h. Porque nese país a velocidade excesiva segue a ser a primeira causa dos accidentes tal como reflicten os datos do seu Instituto Nacional de Estatística:
http://www.destatis.de/basis/e/verk/verktab9.htm http://www.destatis.de/basis/e/verk/verktab10.htm
É curioso que critique a falta de referencias medioambientais no artigo de George Monbiot (un xornalista que leva anos denunciando os perigos do cambio climático) xa que vostede podería ser acusado da mesma falta: en ningún momento alude ao demostrado incremento no nivel de contaminación que supón conducir a altas velocidades. Aínda que só fora por iso deberíamos considerar esa norma da lexislación vial alemana como prexudicial. Os países “avanzados” tamén comenten erros.
Baixo o meu punto de vista o seu plantexamento elude un aspecto fundamental: o coche, ademais do resultado dun proceso obvio de creación técnica, é tamén un producto social e como todos os productos sociais, leva aparellada unha determinada carga ideolóxica: é (non hai máis que ver a publicidade) un símbolo de poder, de status, de suposta independencia, de individualismo, da sacra propiedade privada (de aí que a xente sexa tan reacia ao “intervencionismo” estatal) a ata do machismo máis reaccionario. E para mudar estes procesos requírese algo máis que información vial. Repare, por exemplo, no número de ultracontaminantes 4X4 que invaden as nosas cidades. Parecer ser que os seus propietarios (sen que ninguén llelo impida) teñen toda a liberdade do mundo a exercer o seu poder de compra.
Estou de acordo con Opaco (co que me desculpo pola miña “invasión”) cando di “O problema é que a ninguén lle interesa que a licencia para conducir sexa máis difícil de conseguir.”. A nós os primeiros; porque rapidamente se erguerían voces a denunciar a inxustificable inxerencia estatal e a reclamar o dereito ao autodidactismo (”non necesito que ningún funcionario me diga cómo funciona un coche”).
Xaneiro 30th, 2006 at 12:46 am
Reclamo o dereito ao autodidactismo e, ao contrario que os meus pais, creo que unha licencia(tura) non significa grande cousa, pero ten razón de ser, pero unha licencia non ten porque dar un experto.
E concordo no de que se require máis que educación vial, pero iso xa non é tarefa para os de Tráfico. No dos 4×4 só hai que usar o sentido común, a pesares de estar demostrado de que a súa seguridade activa e pasiva é inferior a turismos da súa mesma categoría, e só, os que o fan por aparentar algunha cousa e teñen moitos cartos, repiten a compra cambiándoo ben logo, iso si, por un de distinta marca, a ver se era cousa dos Mitsubishi, Toyota, Jeep (vale calquera fabricante)… Con todo o da carga ideolóxica seica non sae nin coa apostasía e sempre haberá os de “barco grande, ande ou non ande”
Con Monbiot discrepo, non digo que se eliminen os límites de velocidade, senón que se adapten á realidade da vía, e que non me parece normal que a sociedade teña como única política para a reducción da mortalidade a do medo, o dos recorrentes anuncios de mortes na estrada e o das medidas disuasorias. Sempre existirá bastardos antisociais pero en Alemania teño visto menos que por acó.
Alí, normalmente nas autoestradas non hai límite de velocidade, anque na práctica ir a máis de 250 en vías públicas acarrea algún problema, pero hai moitos tramos nos que si está limitado, ben por obras, nos contornos das cidades, onde hai entradas e saídas da autoestrada, áreas de descanso ou servicio, ou cando a orografía non o permite… e o sorprendente é que se hai unha limitación a 90, significa que hai algún perigo se irmos a máis, así que (case) todos os coches reducen a velocidade. E aquí, quen le os sinais de tránsito? Na autoestrada menos, comenzan moitas veces cun 120 enganador (é unha prohibición máis da que dubido) E hai moitas diferencias máis, e a maior é en infraestructuras. E repito, non pido a eliminación dos límites, senón investimentos en educación.
Por certo, do único bo que ten feito a DGT nos últimos anos foi a campaña de “No podemos conducir por ti”. E a pesares de largar todo este rollo, agradezo as vosas “invasóns” :-)
Febreiro 2nd, 2006 at 1:12 am
Para que non pareza que se trata de discutir con Cossimo por discutir, e por si Opaco se cansase de ser tan bo anfitrión, vou ir tentando de zanxar cuestións.
Primeiro, respecto de Monbiot, eu non discuto que sexa ecoloxista; digo que no artigo que nos enlaza, non fala das taras medioambientais do automóvil que para min sí son un problema. E digo que, tanto neste como noutros artigos do seu blog, non demostra ser un autor tecnica nin científicamente acreditado (o que non quere decir que non o estea).
Segundo. En Alemania, a cousa é, ata donde eu sei, como dice o noso anfitrión: Onde non hai problema pódese circular a grande velocidade, e onde hai problema non se pode. Desafortunadamente, os lexisladores alemáns son os únicos do mundo occidental capaces de desenrolar esa lóxica tan complexa. (E unha ironía, que conste.)
Terceiro. Non so non a eludo, senon que xa dixen que estou do seu lado na cuestión social do automovil (cando falo de entronización, p. ex.). Pero non é culpa da máquina, que o seu usuario a empregue para ocultar as súas carencias ou inseguridades, no canto de ser un medio de locomoción, nin calquera outra forma de uso inapropiado que dela ou as súas variedades se faga. Tamén estou de acordo que se debería de elevar o nivel necesario para obter o carné de conducir, e moito; pero para iso tamén se habería de garanti-lo transporte público para aqueles que non teñan ese nivel, porque, a fin de contas, o invento é para ir traballar, mercar, viaxar… e iso e un dereito de todos. Neste mesmo terreo, non podo coincidir totalmente con vostede nesa defensa da intervención do estado nas cuestións privadas, na medida que non coñezo ningún precedente histórico dun estado que intervira na privacidade dos individuos e que non teña ningunha pega en cuestión de dereitos humanos ou benestar público. De ahí viu, precisamente, o desafortunado fracaso do “Socialismo Real” no s.XX.
Por último, eu sempre me ofrezo a ser acompañado nunha viaxe a calquera sitio, infrinxindo os límites de velocidade ó meu criterio, para que se me demostre razonadamente, se fose posible, en qué circunstancias incurro nun risco maior que si circulase á velocidade legalmente establecida.