Pais analóxicos
1 Decembro 2005
Antes de saber do del.iciou.us ía gardando cousas que me interesaban cun copiacola no correo electrónico. Estes días fríos aproveitei para a limpeza nas diferentes caixas e asi foi que recuperei comunicados que van para os dez anos. A sensación é estraña, daquela a rede víase a a través dun netscape 2.0, e agora a rede é a Arañeira 2.0, ten vida propia.
Foi evolucionando conforme a xente que se integraba nela e neste século é a xente nova a que se vai incorporando, rapaces que medraron rodeados de tecnoloxía, xente que vai eliminando a televisión, ou a televisión como se viña coñecendo até o de agora, para vivir na rede.
Foi hai un par de meses que se laiaba a sobriña de mamá de que aínda non tiñan banda ancha na casa e tiña que compartir a liña cos demais da casa. Estaba a contarnos que tiña amigas con blo no spaces cando chegou o pai, que escoitara o último, que sen facer idea de que estaba a falar, pediu que lle traducísemos.

E non chega só con coñecer a lingua, tamén hai que saber un pouco da cultura. Estamos nun tempo que os nenos utilizan novos medios para crear un mundo propio, son quen de saberlle o nome a máis de trescentos pokemon e non teñen medios apropiados para nomear máis de dez ríos ou chegar á cultura escrita.
Logo, ela nos dicía que os seus pais eran analóxicos, así que o salto xeracional desta vez será evolutivo. Apúntome á mutación xenética.
Fala sen medo