108738500888395174

Enviando desde a cafeteria do hospital. Ela, polo menos, sabe o que está a pasar no quirófano.

O que máis medo nos daba, a cesárea, e eu aquí abaixo sen poder facer nada.

Que impotencia. Só desexo que baixen ben os dous.

Moitos bicos, meus amores.

One Comment

  • [...] Mamá ri, eu río e el tamén ri. Pecho os ollos e vexo os seus dentiños todos, habitantes desa boca grande. Confirmo as risadas botadas estes dous anos botando unha ollada atrás, indo polas páxinas que trouxemos da casa vella, sigo lendo e levo unha sorpresa; a casa onde vivían os comentarios que fostes deixando aqueles días aínda están alí. Confirmo que era mentira, neste caso, as palabras non se foron co vento. [...]

Deixa unha resposta

Your email is never shared.Required fields are marked *